Dag 3

Na een reis van 10 uur via Barcelona kwam ik zaterdagmiddag aan in Noorwegen. Voor die 7 uur extra reizen kreeg ik toch maar mooi 65 euro en een uurtje gratis bijkleuren in de Spaanse zon. Een aanbod dat ik niet kon laten liggen. Die Spaanse zon had mij goed gedaan en hielp me bij het achterlaten van de gedachtes aan de verdrietige gezichten van mijn familie. 

Op het vliegveld van Stavanger stond een blij gezicht op mij te wachten. Het was gek en fijn om dit keer mijn koffer bij me te hebben en voordat ik ook maar een eerste slok champagne op had voelde ik me al bruisend en verfrist.

IMG_1787

Zondagmorgen stond ik gelijk al op het hockeyveld om training te geven aan kids van de Nederlandse en internationale school van Stavanger. Je bent Lien en je wilt wat. Iedereen was ontzettend aardig en ik heb er zo van genoten om weer met de kids in de weer te zijn. Aankomende zondag ben ik er weer bij!

IMG_1805

Alhoewel ik de spierpijn na 10 jaar hockeypauze al voelde opkomen in mijn hamstrings was er geen tijd om te chillen. De preikestolen moest beklommen worden. Het plateau uitstekend boven één van de schitterende fjorden. Schitterend! Je weet gewoon niet wat je ziet. Lopend door het landschap met zonder paden maar af en toe een dot verf als richtingaanwijzer en allerlei klim-obstakels, voel je je net een member of the fellowship of de ring. Welke ben ik nog niet uit.

IMG_1783
Het was schitterend weer! Boven op het plateau aangekomen zat er een zot op de rand. Een chinees. Beneden bungelend naar beneden en lachen maar. Op een manier zoals alleen Chinezen kunnen lachen. Verkerend in doodsangst. Het was allemaal voor het filmpje want ondanks windkracht 4 moest er een drone worden opgelaten. Ik heb nog leuk gedaan door een chinese vlag omhoog te houden. Ik was er nu toch dacht ik zo.

IMG_1751
Zie je hem? Op het uiterste puntje in het midden van de foto.

Vandaag had ik mijn eerste Noorse les. Bij binnenkomst werd ik grommend begroet door mijn lerares wat ik eerst niet goed kon plaatsen maar wat ik later begreep toen ik hoorde dat ze Russisch was. Ik had 2 lessen gemist en ze had er geen vertrouwen in dat ik ook maar een moment zou kunnen meekomen met de les. Ik verzekerde haar dat ik het prima zou doen. Ik zag dat ik haar geen moment overtuigde. De les begon en mijn juf greep mijn bovenarm en zette mij op een stoel voor de klas. Je wordt nu ondervraagd door de klas commandeerde ze. Een sinister lachje op het gezicht. Alle vragen beantwoorde ik in foutloos en accentloos Noors. Een iemand vroeg hoe lang ik al in Noorwegen was. Drie dagen zei ik. De klas begon spontaan te applaudisseren. De juf haalde me snel van de stoel. Ik had de ontgroening overleefd. En het was een makkie.

Je kan trouwens op de foto’s klikken op ze te vergroten :)

Reageer