Koken met papa

Het is zaterdagavond. Papa is in zijn sas. Hij draait nummers van Bruce Springsteen die hard door de keuken knallen. “Gevoelige jongen hoor die Bruce” roept hij mij toe. Nummer 3 zet in. Pap had beloofd 1 nummer maar hij is in zijn sas dus wat geeft het. “Mooi nummer dit. Ik heb het nog niet eerder gehoord maar het is goed.” De stelligheid waarmee hij het brengt. Mama gilt nodeloze opmerkingen over het Occupykamp dat wordt opgebroken door de muziek. Het gaat langs ons heen.
“Maar weet je wat het leuke is Lien? Die man – Bruce neem ik dan aan – is gek van Ierse muziek, en dat hoor je dus gewoon terug.” Die wijsheid en andere zoals: ‘het is nooit te laat voor knoflook’ deelt hij die avond met mij. De muziek sterft weg en ik denk: het kan nu niet lang meer duren of hij gaat zelf zingen. Alsof hij het wist schraapt hij zijn keel. Het geluid van mama’s stofzuiger – ze kent die man ook al langer dan vandaag –  is dan nog onze enige redding.

Reageer