Week 4

Noors is geinig. Met een beetje fantasie valt elk woord te ontcijferen. Het is de truc om losjes te lezen. De woorden te vertalen op gevoel en niet met het verstand. Gewoon je eerste ingeving volgen. Zo is hastverk haastwerk. Innbo inboedel. En forsikring verzekering.
Lees verder

Week 3

Terwijl jullie je woensdagmiddag kogeltjelam dronken in oranje tenue, stond ik op de schietbaan. In mijn gewone kloffie. Er waren wel een paar mensen in het oranje gekomen. Maar dat was omdat ze bij de gemeente werkten. Lees verder

Vandaag is Paars, de kleur van Noorwegen

Kinderen in Noorwegen (of hun ouders) zijn gek van roze en paars. Overal waar je kijkt, zo ver als het oog reikt: paars. Mensen die mij kennen weten hoe ik denk over paars. Zacht gezegd: niet al te positief.
Lees verder

Praat (niet) Noors met me

Als je naast een Nederlander in het vliegtuig stapt, dan kan je er de donder op zeggen dat je buurman een praatje met je maakt. Of jij met hem. En hij zal er voor open staan. Waar ga jij heen? Oh wat leuk! En hoe lang ga je dan? Ah lekker! Lees verder

Dag 6

In Noorwegen zijn veel dingen hetzelfde als in Nederland. Zo is het gebruikelijk om je gesmeerde boterhammen mee te nemen van huis voor de lunch. In een plastic zakje of aluminum folie. Lees verder

Dag 4

Dag 3

Na een reis van 10 uur via Barcelona kwam ik zaterdagmiddag aan in Noorwegen. Voor die 7 uur extra reizen kreeg ik toch maar mooi 65 euro en een uurtje gratis bijkleuren in de Spaanse zon. Een aanbod dat ik niet kon laten liggen. Lees verder

Times they are a-changin’

Sinds mijn ouders met pensioen zijn, doen ze de gekste dingen. Zo verzint mijn moeder de wildste plannetjes: “Ha die Lien” kraait ze dan van plezier aan de telefoon. “We hebben net een caravan gekocht, leuk he!? Hij heet Kip.” Lees verder

De lijdensweg

Uitvoering Bach Mattheus Passion 2015
Kerk IJmuiden
Gemiddelde leeftijd: 72 jaar 

Het was een magere Mattheus’ dit jaar. Marry was de dropjes vergeten en mijn beste vriend Art schitterde door afwezigheid. Terwijl hij vorig jaar nog vermomd als heer naast me zat. Om te geinen voornamelijk. En zo nu en dan te vragen waar we waren. Lees verder

Gelijkenis

Vandaag bracht ik mijn oma van 93 een bezoek in het verzorgingstehuis. In haar kamer trof ik haar huilend en verloren aan. Ik had aangebeld en me te laat gerealiseerd dat ze niet meer kon lopen. En dat haar deur standaard op slot zit. Lees verder

Over sleutels, nostalgie en vriendschap

“Nee Lien, je bent ze niet kwijt.” Zoals altijd heeft mijn beste vriend gelijk want mijn sleutels zitten gewoon in mijn tas. Kalm en licht verslagen schudt hij zijn hoofd terwijl ik in blinde paniek in mijn zakken graai en in mijn hoofd de plekken naloop waar ik die dag ben geweest. Lees verder

Honderd jaren leven

De aftakeling. Het verval. Eenmaal ouder dan negentig jaar ontspringt niemand meer die dans. Soms uit het zich in zinnen zeggen als: Wat zei ik ook alweer? Soms in een gek loopje met een verbeten gezicht. “Nee lopen gaat niet zo goed meer. En doet ook zeer.” Lees verder

Míjn Appie

Onlangs ben ik verhuisd. Weliswaar naar een woning 700 meter verderop en nog steeds in oud-west maar ik heb nu een andere Appie. – Albert Heijn – En ik mis mijn oude Appie. Ik mis de gezichten van onbekende bekenden die ik niet ken maar wel hérken. Lees verder

De toenemende ontluistering

“De door omstanders ervaren toenemende ontluistering.”

Ik lees deze zin in het boek gezondheidsrecht dat ik leer voor mijn tentamen en mijn gedachtes schieten direct naar hem. Mijn grote vriend. Mijn opa. En hoe ik daar zo zat aan zijn bed. Ik durfde hem nauwelijks aan te raken want hij leek zo broos en telkens viel hij weg. Lees verder

Het ijzeren gordijn

In het kader van een juridisch verantwoord reisje bezocht ik samen met de Stichting Wetwinkel Amsterdam van 2 tot 6 november 2012 de hoofdstad van Hongarije. Doorkruist door de rivier de Donau, jawel Boedapest! Lees verder

La vita è bella

Sinds anderhalf jaar zitten mijn ouders op Italiaanse les. Studiare zoals ze dat zelf noemen. Dit vind ik bewonderenswaardig want met de drukte van mijn vaders praktijk en de decennia-oude spijbeldrang van mijn moeder lijkt me dit geen eenvoudig opgave. Lees verder

Koken met papa

Het is zaterdagavond. Papa is in zijn sas. Hij draait nummers van Bruce Springsteen die hard door de keuken knallen. “Gevoelige jongen hoor die Bruce” roept hij mij toe. Nummer 3 zet in. Pap had beloofd 1 nummer maar hij is in zijn sas dus wat geeft het. Lees verder